Wednesday, December 18, 2013

மறுப்பு

மடியில் உட்கார்ந்திருக்கும்
கணிணி பார்க்கும்
குழந்தை
பிடிக்காத பாடல்களுக்கு பின் திரும்பி
வேண்டாம் என்று கை அசைத்தது.
அம்மா இங்கே வா வா..
வேண்டாம் என்றது.
கை வீசம்மா கை வீசு..
வேண்டாம் என்றது.
 லாலிபாப் லாலிபாப்
 வேண்டாம் என்றது.
 தத்திதோம் வித்தைகள் கற்றிடும் ...
 இரண்டு வரிகள் கடந்து இருக்கும்..
நானும் பாட ஆரம்பிதேன்....
பின் திரும்பி கை அசைத்தது
குழந்தை..
நான் பாடுவதை நிறுத்தி விட்டேன்
அது பாடல் பார்ப்பதை தொடர்ந்தது..

உரசல்















அது ஒரு வசந்த காலத்தின் தொடக்கம்
இரவும் பௌர்ணமியும் ஒத்து இருந்தது
நாங்கள் இருவரும் நடந்து சென்று கொண்டு இருந்தோம்
சாலை எங்களை கடந்து சென்றது
உரசிகொள்ளாமல் பார்த்து கொண்டேன்
அம்மா, அப்பா,
நன்மை , நாகரிகம்,
ஒஷோ , மணிரத்தனம்
என்று சுற்றி வந்தது அவளது பேச்சு.
நான் அவள் பேச்சை
ரசித்து கொண்டு இருந்தது மட்டுமே
அவள் அறிவாள்.
ஆனால் பேச்சின் இடையே
அவள் முடியில் ஒன்று
அவள் கன்னத்தினை தடவிய பொழுது ,
என் காம இச்சை கிளரப்பட்டது
என்பது தெரிந்திருக்க வாய்ப்பிலை
நானும் சொல்லி கொள்ளவில்லை.

Monday, June 24, 2013

உன் பெயர்


உன் பெயரை
சொல்லி
யாரது என்று
கேட்கிறார்கள்.


என்ன சொல்வது
எதற்காக அந்த
பெயரை பற்றி
என்னிடம் கேட்கிறார்கள்?
அது மறந்து போன
மறக்கப்பட்ட பெயர்
அயிற்றே.

யார் நீ ?
என்ன செய்தாய்.
என் சாயத்தை
மாற்றியதை விட
பெரிதாக என்ன
செய்து விட்டாய்.

யார் நீ ?
இரவும் பகலும்
புணர்ந்த வேலையில்
இந்த பெயரை
தானே நீ
தாங்கி நின்றாய்.

யார் நீ ?
ஒட ஒட துரத்தும்
எண்ணங்கள் இடையில்
கிழிந்து எரித்த
சட்டைக் கணக்காய்
இருந்த பொழுது
நீ இந்த பெயருடன்
தானே என்னை
கடந்து சென்றாய்.

யார் நீ ?
சுதந்திரர்களும் அடிமைகளும்
சுவாசம் செய்யும்
புலோகத்தின் உச்சியில்
நின்று கத்திக் கொண்டு
இருந்தேனே அப்பொழுதும்
இதே பெயரை
தானே நீ
சுமந்து கொண்டு
இருந்தாய்.

யார் நீ ?
என்ன பெரிதாக
செய்யது விட்டாய்.
நிஜத்தின் வண்ணத்தினை
வெளிச்சமாக்கி காட்டியதை
விட
என்ன பெரிதாக
செய்து விட்டாய்.

உன் சுயத்தையும்
உன் பெயரையும்
மாற்றி அமைத்துகொள்.
அப்பொழுது சொல்கிறேன்
உன்னிடமே நீ
யாரென்று.....

Sunday, June 23, 2013

பயணித்தல்

சுழன்று கொண்டெ இருக்கலாம்.
கைமீறிப் போன சொத்துகளுக்காகவோ நில புலத்திற்காகவோ
 நின்று யோசனை செய்ய நேரமில்லை.
 காலை முதல் மாலை வரை
அயராமல் சுழல வேண்டும்.
அடுத்த தலை முறைக்கு
இன்றே உழைக்க வேண்டும்.
 சில செலவுகள் , ஆட்டம் பாட்டம்
அனைத்தையும் அனுமதி அளிக்கலாம்.
எந்த ஒய்வும் இந்த நாட்களில்
தேவை இல்லை. ரத்தவோட்டம்
 நிற்கும் வரை உழைக்கலாம்.
 தோல் சுருங்கும் வரை போராடலாம்.
விதைத்த விதை விருட்சமாகும்.
 இருக்கும் பொழுதோ இறந்த பின்னரோ
எதுவும் எதிர்பார்க்காமல் சுழலாம்.

Tuesday, August 28, 2012

நானும் அவர்களும்

கவிதை எழுதும் பொழுது
நான் தனித்து போகிறேன்.

கவிதையினை பறிமாறிக்
கொள்ளும் பொழுது அவர்கள்
என்னை விலக்கி வைத்து
பார்க்கிறார்கள்.

 ஏன் நான் இப்படி இருக்கிறேன்
 என்று அவர்கள்
 ஐயப்படுகிறார்கள்.

அவர்கள் வாழ்க்கையையும்
நான் ஒரு கவிதைக்குள்
அடைத்து விடுவேனோ
என்று பயப்படுகிறார்கள்.
சோகங்களை புதைக்கிறார்கள்.

நான் என்னுலகத்தில்
பயனிப்பதை அவர்களால்
பொருத்து கொள்ள
முடியவில்லை.

 நான் வெற்றிபெற்றால்
என்னை கொண்டடுவதற்கும்
தோல்வியுற்றால்
என் மீது பழி போடுவதற்கும்
அவர்கள் ஆயத்தமாய்
இருக்கிறார்கள்.

காதல் கவிதை
எழுதும் பொழுது
நான் தவறுகளுக்கு
அச்சப்பட மாட்டேன் என்றும்
மரணத்தைப் பற்றி
விவரிக்கும் பொழுது
நான் சாவை
மறக்காத பைத்தியம்
என்றும் அவர்கள் நினைத்து
கொள்கிறார்கள்.

நான் நடைமுறைவிட்டு
விலகி நிற்கும் பொழுது
நான் வாழத்தெரியாதவர் என்றும்,
அதிகமாக சிரிக்கும் பொழுது
 நான் ஏமாறப்போகிறேன்
என்றும் யோசிக்கிறார்கள்.

ஒரு தாய்மொழி கவிதை
என்பது
ஒர் ஆத்மாவை
ஒரு மயானபுமியை
ஒரு மொழியை
ஒர் உணர்வை
ஒரு ஜனனத்தை
ஒரு வலியை புனிதமாக்கும்
 என்பதை அவர்கள்
 அறியாமல் போகிறார்கள்.

Thursday, June 23, 2011

சுகம் பழகு

சந்தர்ப்பங்களும் சூழ் நிலைகலும்
உன்னை மட்டும் அல்ல
ஊரையும் மாற்றும்.


மாற்றம் கொள்வதே
மானிட இயல்பு.

இயல்புகளுக்கு இசை.

இசையும் இயக்கமும் தான் திருப்தி.

திருப்திக்கு செய் எல்லா காரியங்களையும்.

காரியங்கள் காரணங்களை பொருத்தே.

பொருத்தமில்லாததை ஏலனப்படுத்து.

ஏலனங்களும் அவமானங்களும் மேம்படுத்தும்
வாழ்கையை.

வாழ்கை உன் கையில்.

கையில் ஏந்தி பிச்சை எடுப்பதற்கு அல்ல .

அல்லாதவைகளை விட்டு விடு.

விட்டு கொடு.

கொடுத்து வாங்கு.

வாங்குவதற்க்கு முன்
எதை பற்றியும் யோசி.

யோசனைகள் இல்லாமல்
எதையும் தொடங்காதே.

தொடக்கமே முயற்சியை
விலைவிக்கும்.

விலைவித்ததை நீ மட்டுமே
வேர் அறுப்பாய்.

இல்லை வேருடன்
அழிந்து போவாய்.





Monday, June 20, 2011

நீ



உன் ஆனந்தம்
என் வலிமை.
உன் உறக்கம்
என் அமைதி.
உன் புன்னகை
என் வாழ்கை.